'புத்துயிர்ப்பு' உலக இலக்கியத்தின் ஒரு மகுடம். 'போரும் வாழ்வும்', 'அன்னா கரீனினா' போன்ற படைப்புகளைக் காட்டிலும், இது டால்ஸ்டாயின் முதிர்ந்த மற்றும் ஆழமான தார்மீகச் சிந்தனைகள் வெளிப்படும் ஒரு காவியம். ஒரு மனிதன் தன் கடந்த காலத் தவறுகளை உணர்ந்து, அதற்காக வருந்தி, தன் வாழ்க்கையையே மாற்றிக்கொள்ளும் ஆன்மீக மறுமலர்ச்சியை இந்த நாவல் மிக நேர்த்தியாகப் படம் பிடித்துக் காட்டுகிறது. நெஹ்லூதவ் அடையும் மனமாற்றம், ஒவ்வொரு வாசகனையும் தன் வாழ்க்கையைத் திரும்பிப் பார்க்க வைக்கும்.
மன்னிப்பு என்பது வெறும் வார்த்தையல்ல, அது ஒரு மகத்தான செயல் என்பதை டால்ஸ்டாய் இதில் நிரூபித்திருப்பார்.
மாஸ்லவாவின் வாழ்க்கையைச் சீரழித்த பிறகு, அவளுக்கு நீதி பெற்றுத் தர நெஹ்லூதவ் எடுக்கும் முயற்சிகள் ஒரு உன்னதமான தியாகத்தின் அடையாளம். 'மனிதன் என்பவன் ஒரு நதி போன்றவன்; அவன் குணம் மாறிக்கொண்டே இருக்கும்' என்ற டால்ஸ்டாயின் தத்துவம் இதில் ஆழமாகப் பதியப்பட்டுள்ளது.
சட்டத்தை விடவும், அதிகாரத்தை விடவும் மேலானது ஒரு மனிதனின் மனச்சாட்சி என்பதை இந்த நாவல் உரக்கச் சொல்கிறது